Ao cartografar as identidades sen soberanía, exhíbese unha cesura no relato uniformista dos estados-nación. Atlas de naciones sin Estado en Europa (2017), obra do investigador bretá Mikael Bodlore-Penlaez, cataloga con precisión xeopolítica os movementos indíxenas, nacionais e culturais que reivindican autonomía dende Euskadi ata Laponia. A través de mapas detallados e análises históricas, o libro decompón os mecanismos de homoxeneización cultural para visibilizar realidades como a dos sorabos en Alemaña ou os vénetos en Italia.
O atlas resulta relevante ao examinar fronteiras e soberanía, pois as comunidades que documenta exemplifican loitas contra a homoxeneización lingüística, a explotación territorial e a perda de identidade cultural, subliñando a importancia de preservar a diversidade e os dereitos de autodeterminación. Para ECOAR))), esta obra funciona como aliado metodolóxico, fortalecendo a defensa da interculturalidade e promovendo enfoques horizontais na análise e acción social.
Bodlore-Penlaez non se limita ao diagnóstico. Cada capítulo incorpora demandas concretas: educación en lingua propia, protección de bens comúns ou participación política directa. Estas reivindicacións dialogan con accións promovidas por ECOAR))) en eidos como o ecoloxismo combativo ou a defensa dos recursos públicos —tamén enfrontados a privatizacións e centralismos.
O volume destaca por vehicular saber militante mediante ferramentas pedagóxicas. Os 40 mapas que inclúe non son meras ilustracións: son dispositivos de poder contestatario, que exposan as contradicións do modelo estatal eurocéntrico. Tal enfoque enlázase co uso que ECOAR))) fai das tecnologías críticas para contrainformación e alfabetización política, tal como se proxecta na súa plataforma enaccion.ecoarglobal.org.
Hoxe, cando os neofascismos instrumentalizan identidades locais para discursos de odio, obras como esta cobran especial relevancia. Reivindican que a diversidade non é obstáculo, senón garantía de sustentabilidade democrática. O libro converteuse en referencia para colectivos como o Comité de Solidariedade cos Pobos do Cáucaso ou a Rede de Apoio ao Pobo Saami, mostrando sinerxias co entramado internacionalista que ECOAR))) tece.