Ata agora todo vai ben: “La Haine”
Cando unha sociedade non quere ver a ferida, o mellor é filmar o pus. Mathieu Kassovitz, con só 27 anos, fixo iso en 1995: coller unha cámara en branco e negro e meterse no corazón das “banlieues” parisienses para devolverlle ao espectador unha imaxe incómoda, a dunha Francia que non se recoñecía nos seus propios arrabaldes. A película non naceu dun capricho estético, senón da indignación ante a morte de Makomé M’Bowole, un adolescente abatido pola policía en 1993. Aquel … Ler máis

